Leeds, 120 glasses of beer and reports

Hallo allemaal,

INLEIDING

Allereerst ben ik erg geneigt om Engels te typen. Waarom? Geen idee. Maar ik heb de eerste 15 regels opnieuw moeten schrijven omdat ze in het Engels waren... Geen idee wat dat betekent, dat mogen jullie bepalen.
Hier en daar zullen er ongetwijfeld Engels termen over het scherm vliegen.

BACKUP PART 1

Eén van mijn taken op college was het maken van een backup van een Windows 2003 Server. De eerste weken heb ik maar wat aan zitten pielen en het lukte allemaal maar niet. Nou was ik het redelijk zat en ben ik er maar eens achteraan gegaan. Ik heb eens met Martijn gesproken en gepraat over wat ik het beste zou kunnen doen.
Wat wij in gedachten hadden was als volgt. Ik zou de backup server zo installeren dat, als de huidige server het begaf, de backup server alles zou kunnen overnemen.
Interessant idee. Als het werkt.
Dus ik had op zoek naar informatie. Er waren een aantal stappen nodig om ons gewenste resultaat te bereiken.Ik had de eerste twee stappen al gedaan, namelijk bestanden backuppen en Active Directory. (Dat is het 'programma' wat de server een server maakt). Alle gebruikers van een domein staan in AD. Genoeg details, anders zit ik hier de hele dag. Als u meer wilt weten bel dan met, uhm, mij.
Na de backups was het tijd voor een ingewikkelder systeem.
Maar het was eerst weekend!

WEEKEND IN LEEDS

Er wonen aardig wat Hippies* in Engeland. Ja, echt. Treehugging Hippies zelfs. Die kan ik natuurlijk niet zomaar alleen laten. Dus, samen met een vriendin hebben we een meeting opgezet. Op zaterdagochtend heb ik de trein genomen van Hull naar Leeds. Gelukkig niet overstappen, daar heb ik een hekel aan. Natuurlijk kon ik mijn kaartje niet vinden preciés toen de conducteur langs kwam -_-
Na 2 minuten rommelen met een rood hoofd vond ik het kaartje.
De treinreis zelf duurde ongeveer een uur. De avond daarvoor had ik al met een van de Hippies gebeld en hij kwam mij ophalen op het station.
Toen ik in Leeds aankwam en de trein uitstapte ging ik richting uitgang. Nu zijn deze treinstations nogal anders dan in Nederland. Als je in een van de grote steden van het perron af wil komen moet je langs een soorte van checkpoint. Ze checken dan je kaartje. Handig, zouden ze in Nederland moeten doen. Tai (de Hippie die mij kwam ophalen) kon niet door het checkpunt omdat hij geen kaartje had. Dus ik zag hem al staan. Je hoort vaak op TV "I thought you were taller". Nou, ik dacht meer in de richting van "I thought you were smaller"! Hij is bijna twee meter.
Hippie-count: 2
Nou is het best gek om iemand die je al ruim twee jaar via internet kent in het echt te zien. Je weet niet wat je verwacht. Je kent iemands stem en de grapjes en je denkt dat je iemand kent. Maar als je iemand in het echt ziet is alles zo anders. Heel gaaf.
We zijn met een rustige pas richting het hotel gelopen van twee andere Hippies.
Hippie-count: 4
Met z'n vieren hebben we een paar uur door de stad gelopen, over vanalles en nog wat gepraat en hebben we hier en daar een biertje gedronken. Nou ja, een pint natuurlijk. Bier, geen biertje.
Tegen een uur of 5 ben ik naar mijn hotel gegaan waar nog weer twee Hippies waren.
Hippie-telling: 6
Na een beetje niks doen en Engelse 'De zwakste schakel' kijken ben ik naar beneden gegaan. In de lobby van het hotel wachtte ik op de twee andere Hippies die in het hotel verbleven en zijn toen naar het station gegaan.
Het waaide zo ongelofelijk hard dat we praktisch horizontaal over de straat vlogen. Dit is niet overdreven. Als je je niet ergens aan vast hield werd je van de weg geblazen.
We hadden afgesproken in een café genaamd Wetherspoon dicht bij het station. Daar angekomen waren wij de eerste en bestelden maar een paar pints.
Een voor een kwam iedereen binnenlopen.
Hippie-count: 8
Met 8 Hippies zijn we na een uur of twee de binnenstad ingegaan. We gingen van pub naar pub. We dronken een pint of twee en gingen dan naar de volgende.
We hadden een fantastische tijd en hebben veel gelachen. (Zie foto's)
Helaas werd mijn plezier voortijdig beeindigd. Ik werd onwel (NEE NIET DRONKEN!) en ben terug naar het hotel gebracht. (nee ik was NIET dronken!)
Na wat water voelde ik me wel goed dus had opzich wel weer terug kunt.. maar ik ben maar naar bed gegaan.
De volgende ochtend hadden we afgesproken om rond 12 uur weer naar de Wetherspoon te gaan en daar afscheid te nemen.
Eenmaal daar nam ieder een voor een afscheid. Tenminste, na een ontbijt van suasages, beans en nog andere random dingen die je normaal voor avondeten hebt.
Natuurlijk veel huggen en beloftes maken voordat je de deur uit loopt.
Alleen ik en een Hippie uit Noorwegen bleven over. Wij zijn samen de stad ingegaan en hebben wat geshopped (wow dat klinkt vrouwelijk ineens) en hier en daar een souvenir gekocht. Bijvoorbeeld drop van echte, natuurlijke en biologische ingrediënten en, nog meer, van die goede, dingen, en gezond enzo.. Alleen omdat er geen normale drop te kopen was, maargoed.
Na een uur of twee rond lopen zijn we richting station gegaan.
Daar zijn we allebei onze eigen weg gegaan.

Eindelijk thuis wilde ik natuurlijk gelijk de foto's op de computer zetten en ze naar iedereen doorsturen. Dus ik pak mijn kaartje en stick hem in de laptop.
Oeps.
Ik moest hem eerst in een cardreader doen, en die moest in de laptop.
Dus ik met alle macht properen dat kaartje eruit te halen. Maar nee, natuurlijk werkte alles averechts en kwam hij alleen nog maar verder vast te zitten.
De volgende ochtend heeft een leraar met paperclips hem eruit gekregen. Helaas zijn alle contacten verbogen en, zoals mijn vader altijd zei, naar de filistijnen.
Het valt nog onder de garantie dus ik kan hem gewoon terug sturen.
Ik heb de foto's in ieder geval wel weten te bemachtigen. Met een cardreader van iemand anders.

BACKUP PART 2

Terug van een weekendje drinken en feesten zijn we weer terug op college.
Verder met de backup.
Omdat ik niet precies wist hoe ik het backup systeem kon laten synchroniseren had ik wat hulp ingeschakeld van andere docenten. Gelukkig zijn er ook een paar netwerk specialisten op college.
Na veel gedoe en geprobeer bleek het allemaal uiteindelijk zinloos te zijn geweest.
Het enige wat mijn begeleider wilde was een Ghost backup van de server en die moest op de backup server komen. Mocht er dan was fout gaan kon het systeem gewoon geimaged worden. Ok.. lekker simpel dan.
Ik vond mijn idee toch een stuk beter an fail-safe. Maar goed, leraar is koning.
Dus ben ik een paar dagen bezig geweest met Ghost en ^*$% drivers vinden voor die machines. Met veel omwegen was het me eindelijk gelukt.
Volgende week ga ik waarschijnlijk samen werken met de twee leraren die mij ook met Ghost hebben geholpen.
Nou nog mijn raport schrijven.
Wat langer is dan twee zinnen, zoals de twee jongens vorig jaar hebben gedaan.

120 GLASSES OF BEER
Om het compleet te maken moest ik de volledige namen hebben van de docenten die mij hadden geholpen. Zonder hun hulp had ik het niet kunnen doen.
Dus ik op weg naar die leraar. Kom beneden en staat hij te praten met twee leerlingen. Ik wacht geduldig en luister mee.
Een van de jongens had blijkbaar een probleem met z'n lever. Hij was naar het ziekenhuis gegaan en zijn lever doet gek. Hij mag niet meer drinken en niet roken.
Nou snapte hij dat blijkbaar niet en vroeg het nog maar even na bij de docent.
Die heeft hem even haar fijn uitgelegd hoe het zat. Blijkbaar dronk de jongen 120(!!!!!!) glazen bier in de week. Voordat hij uit ging dronk hij 3 flessen vodka en daarna nog tientallen glazen bier. En dat zijn pints, geen miniscule glaasjes bier zoals in Hollandia.
Ik kon mijn oren niet geloven natuurlijk.
Om het compleet te maken vraagt die leerling ook nog of wiet roken ook niet mag. HALLOOOOOOOOO heb je niet gehoord wat de docter en iedereen zegt? Niet drinken en niet roken. Geen wiet, geen hasj, geen bier, geen vodka.
Blijkbaar was het erg moeilijk om het te bevatten.
De docent zei al, als je zo door gaat met drinken ben je volgende week dood. Moet je zelf weten natuurlijk, maar het zou zonde zijn, je bent een aardige jongen.
120 glazen bier per week... een 17 jarige jongen.

GEBONS

Op een doordeweekse ochtend kwam ik uit bed en deed me ding. Ik ben nogal sloom in wakker worden. Draai me eens om, blijf nog een kwartier liggen etc.
Nou werd ik elke keer wakker van een hard gebons. Ik hoorde de TV beneden en Lennon kraaien, dus ik dacht dat die met zijn drinkbeker heftig op zijn eetpaneel aan het meppen was.
Ik ging rustig verder met aankleden, opfrissen, tanden poetsen, haar doen, puisten uitknijpen en nog meer noodzakelijke dingen.
Na een half uur sloom zijn stommelde ik naar beneden, in de richting van het gebons.
Toen ik eens goed uit mijn ogen zag ik alleen Lennon, geen Kimdberly. Toen ik nog beter uit mijn ogen keek zag ik Kimberly. In de bijkeuken. Bonsend op de deur.
Ze had de sleutels van de deur op het aanrecht laten liggen en de deur achter haar dicht gedaan toen ze ging roken.
Oeps..

WARNING LEVEL 2

Ruim twee weken geleden, 19 februari, was mijn laptop bijna naar zijn grootje gegaan door twee stoeiende studenten.
Eerder deze week kwam een van de docenten naar mij toe. Zij vroeg of ik een statement wilde schrijven over wat er precies gebeurt was vanuit mijn oogpunt.
Deze statement heb ik ondertekent en ze hebben het meegenomen in een vergadering.
Een van de leerlingen heeft namelijk al eerder problemen veroorzaakt en was daarom op waarschuwings niveau 1. Na dit incident zit hij op niveau 2. Als hij op niveau 3 komt wordt hij van school gekicked of bijna van school gekicked.
Blijkbaar is hij ook van zijn vorige opleiding afgekicked. Hij is 18 jaar maar gedraagt zich als een 10-jarige.
Nou kunnen 10-jarigen best schattig zijn... maar niet in dit geval.


Dit was het weer voor nu!
Groeten Jan